de herinnering is er.
nu zij nog.
als zij er niet
meer is
huil ik dan......?
ik weet dat zij
het gat
in mijn dag
kleurt
als viooltjes.
naar haar fietsen
was een feest.
daarna uren verlegen
zwijgen en kusjes.
het uitsterven
van bezoekjes
doet eerst
geen pijn.
de fiets is stuk.
een weerzien
niet nodig.
zo houd ik
mijn herinnering
in de achtervolging.
